วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ยุ่งอีก มีคนไข้มาตรวจที่ห้องฉุกเฉินตั้งแต่ 4 โมงถึง 1 ทุ่มด้วยปัญหาทุกอย่างตั้งแต่เป็นหวัดจนถึงมอเตอร์ไซค์ล้ม แต่ก็ยังรู้สึกดีที่ไม่มี case ที่ ตื่นเต้นระทึกใจมากนัก แค่คิดก็เรียบร้อยแล้ว................... ญาติพาแม่อุ้ยมาส่งบอกว่าเป็นลมมาตอนแรกดูก็เหมือนคนเวียนหัวธรรมดาไม่น่าจะมีอะไร แต่แกมีอาการเจ็บหลังมาก ดูไปดูมาก็ตัวเขียวด้วย วัด vital sign BP 80/50 pulse 130 ox sat เหลือ 80 เอง EKG ดูก็เห็นมี sinus tach และ peak T in V2-V4 เอาไงดีเลยใส่ท่อช่วยหายใจไปก่อน ใส่เสร็จก็เรียบร้อย แม่อุ้ยหัวใจหยุดเต้นไปเลย ก็ pump ได้ 30นาที ก็กลับมาเต้นเหมือนเก่า แล้วก็ส่งคนไข้ไปโรงพยาบาลน่าน ระหว่างที่ pumpคนไข้ก็ออกมาคุยกับญาติแล้วน่าสงสารมากเพราะปกติแกแข็งแรงดีมาตลอด ญาติก็ได้แต่ร้องไห้ มีลูกสาวคนหนึ่งไปเป็นลมที่โรงพยาบาลน่านเลย
วันนี้ก็ได้บทเรียนอย่างหนึ่งว่าชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนจริงๆ วันพรุ่งนี้อาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ ถ้าคิดทำอะไรก็ควรรีบทำดีกว่า วันที่เขาจากเราไปเราจะได้พูดได้อย่างเต็มอกว่าไม่เสียใจเพราะได้ทำทุกอย่างให้กับเขาอย่างเต็มที่หมดแล้ว
ตอนสมัยอยู่ที่อีสานก็เจอเหมือนกัน ลูกสาวเพิ่งจะกลับจากเมืองนอกมีแฟนเป็นฝรั่ง ปรากฎว่าพ่อเป็นเมลิออยโดซิส มี severe sepsis ไปแล้ว pump ไป 2 รอบแต่ก็ยังยกมือไหว้เราขอให้เราช่วยพ่อเขาต่อ เพราะเกิดมายังไม่เคยแทนคุณพ่อเลยซักครั้ง ตอนนั้นเราก็เสียใจมากเหมือนกันแต่ก็ช่วยพ่อเขาไว้ไม่ได้ ตอนนั้นได้แต่บอกว่าให้ไปทำบุญให้พ่อเยอะๆ ทำตัวเป็นคนดีละกัน
"การเดินทางไกลก็ต้องเริ่มที่ก้าวเล็กๆก่อนเสมอ เริ่มทำตั้งแต่วันนี้ก่อนที่จะมานั่งเสียใจว่าไม่ได้ทำ"
